306 - من اغترّ بالدّنيا اغترّ بالمنى 8351 . 307 - من رضي بالدّنيا فاتته الآخرة 8376 . 308 - من حرص على الدّنيا هلك 8442 . 309 - من كان بيسير الدّنيا لا يقنع لم يغنه من كثيرها ما يجمع 8484 . 310 - من أغبن ممّن باع البقاء بالفناء 8508 . 311 - من أخسر ممّن تعوّض عن الآخرة بالدّنيا 8509 . 312 - من طلب من الدّنيا ما يرضيه كثر تجنيّه و طال تعديّه 8521 . 313 - من وثق بغرور الدّنيا أمن مخوفه 8548 . 314 - من قعد عن طلب الدّنيا قامت إليه 8563 . 306 - هر كه به دنيا فريب خورد به آرزوها فريب خورد . 307 - هر كه به دنيا خوشنود شود آخرت از دستش رود . 308 - هر كه بر دنيا حريص باشد به هلاكت رسد . 309 - هر كه چنين است كه به اندك دنيا قانع نباشد او را بسيار آن از آنچه جمع كند بى نياز نخواهد نمود . 310 - كيست مغبون تر از كسى كه پاينده ( آخرت ) را بنا پايدار ( دنيا ) بفروشد 311 - كيست زيانكارتر از كسى كه دنيا را از آخرت به عوض گيرد ( و به جاى آخرت به دنيا چسبد ) 312 - هر كه طلب كند از دنيا آنچه را كه او را خوشحال سازد تجنّى ( چيدن و يا در گناه افتادن ) او بسيار بوده و تجاوز و ظلم او به درازا كشد ( مانند بعض از حكاّم ) . 313 - هر كه به فريب دنيا اعتماد كند از آنچه بايد خوف آن را داشته باشد ايمن خواهد بود . 314 - هر كه از طلب كردن دنيا بنشيند ( و نسبت به آن بى تفاوت باشد ) بسوى